Vermogen Jorrit Bergsma

Wat is het vermogen van Jorrit Bergsma? De schaatser uit Oldeboorn won in 2026 in Milaan op zijn veertigste olympisch goud op de massastart en brons op de tien kilometer, twaalf jaar nadat hij in Sochi al goud pakte. Weinig Nederlandse sporters houden het op dat niveau zo lang vol.

Een totaalbedrag noemen kan niemand: schaatsers publiceren hun inkomen niet en Bergsma heeft er zelf nooit iets over gezegd. Wat wel kan, is per onderdeel nagaan wat het oplevert. En dat is bij schaatsen een nuchter verhaal, want de bedragen liggen een stuk lager dan de meeste mensen bij een gouden medaille verwachten.

Wie is Jorrit Bergsma?

Jorrit Bergsma werd op 1 februari 1986 geboren in Oldeboorn en is langebaan- en marathonschaatser. Hij begon in het marathonschaatsen en werd twee keer Nederlands kampioen op natuurijs, voordat hij op de langebaan doorbrak. In 2014 volgde zijn grootste prestatie tot dan toe: goud op de tien kilometer bij de Olympische Spelen in Sochi, plus brons op de vijf kilometer.

In februari 2026 reed hij in Milaan zijn beste toernooi in jaren. Eerst het brons op de tien kilometer, een week later goud op de massastart na een lange ontsnapping. Dat laatste onderdeel past bij zijn achtergrond: een massastart lijkt meer op een marathon dan op een klassieke afstandsrit (stand september 2026).

Wat verdient een schaatser als Jorrit Bergsma?

Begin bij de medaillebonus, want dat cijfer is wél hard. Voor olympisch goud ontving Bergsma € 30.000. Dat is een mooi bedrag, maar het is geen bedrag waar iemand zijn leven op inricht. Ter vergelijking: een tennisser die in de eerste ronde van een grandslamtoernooi verliest, krijgt in dezelfde orde van grootte mee naar huis.

Het echte inkomen komt uit het ploegcontract. Schaatsers rijden voor commerciële ploegen die door een sponsor gefinancierd worden, en daar ligt het vaste salaris. Voor een schaatser van het niveau van Bergsma gaat het om een goed inkomen, maar het is afhankelijk van de vraag of zo’n sponsor blijft. In de schaatswereld zijn ploegen de afgelopen jaren meermaals verdwenen.

Daarnaast is er het marathonschaatsen, en dat is bij hem niet bijzaak. Het marathoncircuit kent een lange competitie met prijzengeld per wedstrijd, en wie daar structureel vooraan rijdt, bouwt over een seizoen een serieus bedrag op. Bergsma won twee keer de prijs voor marathonschaatser van het jaar, en dat betekent jarenlange constante opbrengst in plaats van één grote uitschieter.

De vierde bron is ondersteuning en sponsoring. Topsporters met een medaillekans krijgen via het sportstelsel een stipendium en onkostenvergoeding, en een olympisch kampioen kan daarnaast persoonlijke sponsors aantrekken. Bij schaatsen zijn dat doorgaans Nederlandse merken, met bedragen die niet vergelijkbaar zijn met wat in voetbal of tennis omgaat.

Waarom is er geen exact vermogen bekend?

Ploegcontracten in het schaatsen worden niet gepubliceerd. Wat een schaatser per seizoen verdient, is een afspraak tussen hem, zijn ploeg en de sponsor daarachter, en die blijft binnenskamers. Alleen de medaillebonussen zijn openbaar, omdat die volgens een vaste regeling worden uitgekeerd.

Daar komt bij dat een schaatsloopbaan financieel grillig is. Inkomen hangt af van prestaties, en prestaties hangen af van vorm en blessures. Een seizoen zonder podiumplaatsen betekent minder prijzengeld en een zwakkere positie bij de volgende contractonderhandeling. Over twintig jaar levert dat een sterk wisselend inkomen op, niet een vaste lijn.

Ook het tijdsbestek telt mee. Bergsma rijdt al sinds halverwege de jaren nul op het hoogste niveau, en dat is voor een schaatser uitzonderlijk lang. Meer jaren betekent meer opgebouwd inkomen, maar het zegt niets over wat er is blijven staan, want dat hangt af van uitgaven en investeringen die niemand van buitenaf kan zien.

De schatting van rond € 1,5 miljoen die op internet rondgaat, is dan ook precies dat: een schatting. Ze is niet onmogelijk voor iemand met deze loopbaan, maar er zit geen controleerbare berekening achter.

Hoe staat Jorrit Bergsma er in 2026 voor?

Sportief was 2026 zijn beste jaar in lange tijd. Op zijn veertigste won hij in Milaan brons op de tien kilometer en goud op de massastart, en werd hij daarmee de oudste Nederlandse medaillewinnaar ooit op de olympische langebaan. Voor een schaatser op die leeftijd is dat geen afscheidstournee maar een prestatie op zichzelf.

Financieel is dat op korte termijn goed nieuws. Een gouden medaille levert niet alleen de bonus van € 30.000 op, maar ook een sterkere onderhandelingspositie voor een volgend ploegcontract en meer belangstelling van sponsors. Voor een sporter van veertig is dat relevanter dan het bedrag zelf (stand september 2026).

Op langere termijn ligt de vraag anders. Elke schaatser stopt een keer, en na het schaatsen valt het ploegsalaris weg. Wat er dan overblijft, hangt af van wat er in twintig jaar is opgebouwd en van wat iemand daarna gaat doen. Bij marathonschaatsers is doorrijden op natuurijs of een rol als ploegleider of analist een veelgekozen route.

Veelgestelde vragen over het vermogen van Jorrit Bergsma